همین طور که دارم بعد از مدت ها کلماتی رو توی وبلاگ می نویسم به جملاتی که توی پست قبلی نوشته ام فکر می کنم ..خصوص به جملات آخر:

 اما به ترنم این گفتار ، پیوسته نیمی از اندیشه تان معصومانه مقتول گردد . که تفکر ، شاهین ملکوت است و در قفس کلام ، بال های خود را شاید که بگشاید ، اما پرواز نتواند .

شاید برای همین است که مدت هاست نخواسته ام بنویسم....اما این روز ها گاهی فکر می کنم نکند با ننوشتن همه ی اندیشه مان مظلومانه مقتول شود!!!