اشاره سوم خوانده :
آخرین کتابی که از آقای رضاامیرخانی خوانده ام کتابیست با عنوان"جانستان کابلستان". کتاب خواندنی و جالبیست. داستان سفر نویسنده به کشور همسایه، افغانستان..  شاید شنیدن نام افغانستان برای بسیاری از ما فاقد جذابیت باشد ولی فکر می کنم خواندن کتاب خالی از لطف نیست. این نوشته ی پشت جلد کتاب است که فکر می کنم گویا ترین قسمت آن هم هست:
"هر بار وقتی از سفری به ایران برمی گردم، دوست دارم سر فرو بیافکنم و بر خاک سرزمین م بوسه ای بیافشانم. این اولین بار بود که چنین حسی نداشتم. برعکس، پاره ای از تن م را جا گذاشته بودم پشت خطوط مرزی، خطوط بی راه و بی روح مرزی. خطوط «مید این بریطانیای کبیر»! پاره ای از نگاه من، مانده بود در نگاه دختر هشت ماهه... بلاکش هندوکش..."

اشاره چهارم خوانده :
کتاب "سه گفتار در غلو پژوهی" تالیف آقای جویا جهانبخش چاپ اول سال 90
کتاب پژوهشی است پیرامون احادیث یا تفکراتی که منجر به  غلو درباره ائمه علیهما السلام میشود. کتاب پر حاشیه و البته مستدلی به نظرم آمد.همه ی گفته ها با مرجع دقیق عنوان شده است. موضوع مورد توجه کتاب به نطرم موضوع مهمی است که شاید در خور تحقیقات بیشتر هم باشد. می توانم بگویم سوالات و افق های تازه ای برایم باز کرد. نویسنده که گویا از بچه های سمپاد همشهری هم هست در برخی مسائل پیرامون ائمه که معنای غلو دارند و حتی به شرک بارز نمی رسد ولی با این حال غلو آلودند، بررسی و دقت به خرج داده است.
این پست کمی پارتی بازی به خرج داده و کتاب های نویسندگان سمپادی را معرفی کردم. با این که هر دو نویسنده جوان هستند و در دو زمینه متفاوت می نویسند ولی نوشته های هر کدام جالب توجه هستند.
جالب است که نویسنده ی اشاره چهارم انتقاد سنگینی به مترجم کتاب عایشه داشته و نوشته ها و ترجمه های او را بیشتر ناشی از تخیلاتش می داند تا واقعیت یا اصل ترجمه. همان طور که قبلا هم پیشنهاد داده بودم بهتر بود آن کتاب با نگاهی منتقدانه خوانده شود، چون به نظرم رسید مترجم بنا به سلک نویسندگی از تخیل خود برای شاخ و برگ دادن به مطالب بهره جسته است، حتی در مورد وقایع تاریخی.

از کتاب های ذکر شده نسخه الکترونیکی سراغ ندارم.

پ ن: یا من علیه معولی یا من الیه شکوت احوالی

پیامبر در خبردادن از آینده می گوید که دختر من از ابتدا تا انتها بانوی عالم است و من میبینم آنروزی را که به زور وارد خانه او میشوند به آن رنجه میرسانند ،او را ذلت میدهند ،به او هتک حرمت می کنند ، حقش را غصب میکنند ، پهلویش را میشکنند ، نوزادش را سقط میکنند و در آن لحظه فریاد میزند که یا محمدا ولی من نیستم که یاریش برسانم .

همین طور می فرماید (فاطمه) اولين كسى از اهل‏بيتم می باشد كه به من ملحق می گردد، پس بر من وارد میشود، محزون، مكروب، مغموم، مقتول...

فرائد السمطين ج 2، ص 34

دلتنگی آنقدر غالب می شود که همه چیز را به سمت خودش می کشد.

هر دوره ی غم آلودی بالاخره تمام می شود. حیف بهار است که از دست برود.
سعی می کنم در ها را نبندم و راه ها را مسدود نکنم.
زنده ام و زنده ها را دوست دارم.
همه ی زیبائی های این دنیا را دوست دارم. خصوص آنچه باطنش زیبا تر باشد.
این روز ها فرصت خوبی پیدا می کنم برای خواندن.
شاید فرصت بشود اشاره ای از خوانده ها را اینجا بیاورم.
شاید...

خدایا.. رحمتت..